Działanie przeciwzakrzepowe 1-MNA i uwalnianie prostacykliny (PGI2)

Przeciwzakrzepowe działanie 1-MNA zostało udowodnione w badaniach in vivo (Chlopicki i wsp., 2007 – Literatura  >>), w których 1-MNA powodowało zależną od dawki i utrzymującą się w czasie trombolizę (efekt przeciwzakrzepowy) (Rysunki A – D).

Działanie przeciwzakrzepowe 1-MNA potwierdzają również badania poziomu 6-keto-PGF1α (stabilny metabolit PGI2) i tromboksanu B2 (TXB2) w krwi tętniczej. Pokazują one, że odpowiedź przeciwzakrzepowa 1-MNA i jej siła korelują ze stężeniem 6-keto-PGF1α, odzwierciedlającym poziom uwalnianej do krwiobiegu prostacykliny PGI2. Stężenie TXB2 w niewielkim stopniu wzrastało w czasie (Rysunek C).

Rysunek C. Wpływ 1-MNA na uwalnianie PGl2. Poziom 6-keto-PGF i innych prostanoidów mierzony po podaniu 1-MNA (30 mg/kg)  (Chlopicki i wsp., 2007 Literatura  >>).

Przeciwzakrzepowe właściwości 1-MNA badano również w modelu zakrzepicy tętniczej u zwierząt z nadciśnieniem (Chlopicki i wsp., 2007 – Literatura  >>). W badaniach tych 1-MNA w zależności od dawki (3–30 mg/kg) redukował powstający zakrzep (Rysunek D).

Rysunek D. Przeciwzakrzepowe działanie 1-MNA w modelu zakrzepicy tętniczej u zwierząt z nadciśnieniem (Chlopicki i wsp., 2007 Literatura  >>).

Na podstawie przeprowadzonych badań można stwierdzić, że 1-MNA jest endogennym aktywatorem prostacykliny i może regulować procesy zakrzepowe i zapalne przebiegające w układzie sercowo-naczyniowym.

Przeciwzakrzepowe właściwości 1-MNA wynikają z jego zdolności do stymulacji komórek śródbłonka. Mechanizm ten związany jest z uwalnianiem prostacykliny PGI2 na drodze zależnej od cyklooksygenazy 2 (COX-2). Endogenna prostacyklina jest odpowiedzialna m.in. za działanie przeciwzakrzepowe i przeciwmiażdżycowe. Jej niedobór powoduje wzmożoną agregację płytek krwi i tworzenie się zakrzepów w tętnicach.